جمع كافره است يعنى متمسك مشويد و جايز مداريد عقود زنان كافره را بلكه بعد از اسلام آنها را بنكاح خود در آريد و متبادر ازين نهى است از نكاح زنان كافره مطلقا خواه نكاح دوام و خواه نكاح منقطع و خواه آن زن كافر حربى باشد و خواه كتابى پس بعضى از مفسرين كه بقرينهء سبب نزول تخصيص كوافر بكافر حربى بت‌پرست داده‌اند خلاف ظاهر است و فى الكافى عن زرارة بن اعين عن أبى جعفر عليه السّلام قال « لا ينبغى نكاح اهل الكتاب قلت جعلك فداك و اين تحريمه ؟ قال قوله وَ لا تُمْسِكُوا بِعِصَمِ الْكَوافِرِ . و عن زرارة بن اعين قال سألت ابا جعفر عليه السّلام عن قول اللَّه عز و جل وَ الْمُحْصَناتُ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكُمْ فقال هذه منسوخة بقوله وَ لا تُمْسِكُوا بِعِصَمِ الْكَوافِرِ يقول من كانت عنده امرأة كافرة يعنى على غير ملة الاسلام و هو على ملة الاسلام فليعرض عليها الاسلام فان قبلت فهى امرأته و الا فهى بريئة منه فنهى اللَّه ان يمسك بعصمتها » پس ازين حديث معلوم شد كه نكاح زنانى كه بر غير ملت اسلام باشند خواه اصلا ملتى نداشته باشند و يا بملت انبياء سابق باشند بر مسلمانان صحيح نيست وَ سْئَلُوا ما أَنْفَقْتُمْ و سؤال كنيد و بطلبيد اى مسلمانان از كافران آنچه را كه بزنان خود بطريق مهر داده‌ايد اگر آن زنان مرتد شده نزد كافران روند و بر كافران لازمست كه آن مهر را تسليم مسلمانان نمايند وَ لْيَسْئَلُوا ما أَنْفَقُوا و بايد كه طلب كنند كافران از شما آنچه را كه داده باشند از مهور زوجات خود يعنى بايد كه هر يك از مؤمن و كافر مهرى را كه بزنان خود داده‌اند از يكديگر بگيرند وقتى كه زن مؤمن مرتد شده نزد كافران رود و زن كافر اختيار اسلام كرده نزد مسلمانان آيد ذلِكُمْ آنچه ذكر كرديم براى شما حُكْمُ اللَّهِ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ حكم خداى تعالى است كه حكم مىكند به آن ميان شما وَ اللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ و خداى تعالى دانا و حكم كننده است بدانچه مقتضاى مصلحت خلايق باشد وَ إِنْ فاتَكُمْ شَيْءٌ مِنْ أَزْواجِكُمْ إِلَى الْكُفَّارِ اگر چه فاتكم مشتق از فوت بمعنى تلف است